Een klein meifeest

Geplaatst op: 01-05-2020
Schrijver: VrouwenWijs

Rond 1 Mei worden van oudsher vruchtbaarheidsfeesten gevierd. Het eren van het leven en het vieren van groeikracht staan daarbij centraal. Het is een feest van geliefden, creativiteit en uiting van seksualiteit. De vereniging van man en vrouw wordt gevierd met dansen om een meipaal. Het is het begin van de zomer. Dit de tijd waarop men over vuren sprong om vruchtbaarheid te bevorderen.

Dit jaar vieren we het allemaal klein. Geen feest om het vuur, geen meipaaldans. Het maakt mij ergens verdrietig, want al jaren was dit traditiegetrouw een feestelijk samenzijn van een paar dagen in de bossen. Het voelde altijd als een 'opening van het seizoen'. Nu is dat tijd dan echt aangebroken om meer naar buiten gericht te zijn, de festivals en markten beginnen en we trekken er meer op uit. 

Nu dus een klein meifeest. Fluitekruid op het altaar, schrijven en veel lezen. Geen bos maar de tuin in. Zoals ieder jaar denk ik na over de vragen: Wat wil er groeien in mijn leven? Wat wil er verbonden worden? Wat wil er geschapen worden?

De afgelopen weken heb ik veel gedachtes gehad over wat de menselijke schaal is (of zou moeten zijn). De snelheid en grootte van de huidige tijd gaan totaal aan de menselijk schaal voorbij. Het is tijd om echt terug te keren naar lokaal, echt duurzaam, handgemaakt, een tempo dat door ons wordt bepaald en niet door machines. Een kleinschaliger meifeest is een mooi moment om daarbij stil te staan. 

ik bemin de aarde, keer op keer

haar aderen kloppen

als woeste rivieren stromen zij

vruchtwater uit de zeeen

ontwakend nieuw leven in mij

zaailingen ontkiemen

gekoesterd in mijn moederbuik

vul mijn hart, handen en schoot

de grootste liefde in mijn leven

is de aardemoeder en haar kroost

- Vrouwenwijs, Beltaine 2020

Bewerkt door VrouwenWijs op 17-06-2020 11:58

Deel deze pagina
Reageer